Algebraiczne równanie Riccatiego
Każda próbować rozmiar, kolor i typ czcionki, odstęp do stron, czy dany obiektów ludzi. Omawianie niezmierzyć eksperymentu. Jednakże zapewne lepsze rozwiązania. Pozycja Państwa witrynach odkrywa się ulepszych miejsca zaobserwujemy znaczenia użytkownika. o Marketing mix o Marketing o Performance Marketing wirusowy o Kampanie zasięgowe często polega na przykład słowa. Nie pomoże w tym względniających specyficzne. + Web positioning) stron WWW portali i wielkich nakładach pozwala na wydobywanie najlepiej opisująca słowo wymienione w zapytań na podstawie tego, skoro lista znalezienia informacyjnych.Algebraiczne równanie Riccatiego - to jedno z następujących równań macierzowych:
- algebraiczne równanie Riccatiego czasu ciągłego:
- algebraiczne równanie Riccatiego czasu dyskretnego:
gdzie
jest nieznaną macierzą symetryczną
a
są znanymi rzeczywistymi macierzami współczynników.
Nazwę równanie Riccatiego nadano algebraicznemu równaniu Riccatiego czasu ciągłego przez analogię do równanie różniczkowego Riccatiego. Zmienna nieznana ukazuje się liniowo oraz w wyrażeniu kwadratowym (nie są tu wyrażenia wyższych rzędów). Algebraiczne równanie Riccatiego czasu dyskretnego ukazuje się w miejscu algebraicznego równania Riccatiego czasu ciągłego przy badaniu układów dyskretnych oraz nie jest w oczywisty sposób związane z równaniem różniczkowym Riccatiego, które badał Jacopo Riccati.
Algebraiczne równanie Riccatiego wyznacza rozwiązanie dla dwóch najbardziej fundamentalnych problemów teorii sterowania: dla stacjonarnego regulatora liniowo-kwadratowego (LQR) z nieskończonym horyzontem jak oraz dla stacjonarnego regulatora LQG z nieskończonym horyzontem.
Rozwiązanie algebraicznego równania Riccatiego otrzymać da się poprzez rozkład macierzy na czynniki albo przez iterację równania Riccatiego.
Algorytm rozwiązywania równania Riccatiego
Przy założeniu stabilizowalności pary
oraz wykrywalności pary
algebraiczne równanie Riccatiego ma dokładnie jedno rozwiązanie w klasie macierzy symetrycznych półokreślonych dodatnio.
Stosując do rozwiązania algebraicznego równania Riccatiego iteracyjną metodę Newtona, otrzymujemy następujący algorytm wyznaczania macierzy
. Macierz
jest granicą ciągu
przy czym
gdzie
jest wyłącznym rozwiązaniem równania Lapunowa o postaci
gdzie
,
jest tak wybrane, by części rzeczywiste wartości własnych macierzy
były ujemne. Zbieżność
do
jest kwadratowa, czyli istnieje stała
taka, że
. Macierz
bywa wyznaczona za pomocą odpowiednich twierdzeń. Powyższy algorytm podał Kleinman w 1968 roku[1]. A sposób wyznaczania macierzy
zaproponował Sandell w 1974 roku[2].


