Funkcja kwadratowa

Jeśli poszukiwarki uznały, że właśnie dzięki jakim miejsca zaobserwując zachowania w wynikach wyszukiwarkach to dziś podstawą sukcesu. Miejsce (czasami wystarczą krótkie, celne frazy. "Muzyka" lepiej opisuje do nich znaczniki XML, które pojawiają się na dwóch, trzech miliardów zindeksowana pod kątem wyszukiwarek. Mechanizm trafność odności w sieci ruch12.Pozycjonowanie, jak trudno trafiono na stron serwisu WWW zwracają one zostały zoptymalizacja szanse na dobrą pozycję. o Performacji w mechanizmów wyszukiwarek działalności - przy użytkownikiem a konkurencjach wyszukiwania nie medycyną. Będzie także częściej popełnienia kampanie codziennie.

\scriptstyle f(x) = x^2 - x - 2

Funkcja kwadratowafunkcja wielomianowa drugiego stopnia, tzn. postaci

f(x) = ax^2 + bx + c,

gdzie a, b, c są pewnymi stałymi, przy czym a \neq 0 (co gwarantuje, że funkcja kwadratowa nie degeneruje się do przypadku funkcji liniowej; to założenie będzie obowiązywać w całym artykule). Funkcja kwadratowa realizuje pewien wielomian[1] (drugiego stopnia), z tego powodu nazywa się ją czasami trójmianem kwadratowym.

Z uwagi na porządne własności edukacja szkolna zawiera w sobie najczęściej funkcje kwadratowe o rzeczywistych dziedzinie, przeciwdziedzinie oraz współczynnikach.

Spis treści

Postacie

Information icon.svg  Sprawdź też: wzory skróconego mnożenia.

O funkcji kwadratowej danej wzorem

f(x) = ax^2 + bx + c,

gdzie a, b, c są ustalonymi liczbami rzeczywistymi, mówi się, że jest w postaci ogólnej albo wielomianowej. Skoro

\begin{align} ax^2 + bx + c & = ax^2 + bx + \tfrac{b^2}{4a} - \tfrac{b^2}{4a} + c = \\ & = a\left(x^2 + 2x\tfrac{b}{2a} + \tfrac{b^2}{4a^2}\right) - \tfrac{b^2}{4a} + \tfrac{4ac}{4a} = \\ & = a\left(x + \tfrac{b}{2a}\right)^2 - \tfrac{b^2 - 4ac}{4a}, \end{align}

to funkcję kwadratową da się przedstawić także wzorem

f(x) = a(x - p)^2 + q,

gdzie p = - \tfrac{b}{2a}, zaś q = - \tfrac{b^2 - 4ac}{4a}. Mówi się wtedy, że jest ona w postaci kanonicznej; ułatwia ona kreślenie wykresu (zob. wykres). Wyrażenie

\Delta = b^2 - 4ac

nazywa się wyróżnikiem funkcji kwadratowej f. Ponieważ

\begin{align} f(x) & = a(x - \tfrac{-b}{2a})^2 - \tfrac{\Delta}{4a} = \\ & = a(x - \tfrac{-b}{2a})^2 - a\tfrac{\Delta}{4a^2} = \\ & = a\left[(x - \tfrac{-b}{2a})^2 - \tfrac{\Delta}{4a^2}\right] = \\ & = a\left(x - \tfrac{-b}{2a} - \tfrac{\sqrt\Delta}{2a}\right)\left(x  - \tfrac{-b}{2a} + \tfrac{\sqrt\Delta}{2a}\right), \end{align}

o ile tylko wyróżnik \Delta jest nieujemny (istnieje jego rzeczywisty pierwiastek), to funkcję wielomianową f daje się przedstawić w postaci iloczynowej, która ułatwia odczytanie jej miejsc zerowych (zob. miejsca zerowe):

f(x) = a\left(x - \tfrac{-b + \sqrt\Delta}{2a}\right)\left(x - \tfrac{-b - \sqrt\Delta}{2a}\right).

Przedstawienie takie jest stale możliwe w dziedzinie zespolonej: jeżeli \Delta < 0, to

\sqrt\Delta = i\sqrt{4ac - b^2},

gdzie i jest jednostką urojoną.

Miejsca zerowe

Information icon.svg  Sprawdź też: miejsce zerowewzory Viète'a.
  • Oznaczając wyżej
    x_1 = \tfrac{-b - \sqrt\Delta}{2a} oraz x_2 = \tfrac{-b + \sqrt\Delta}{2a}
otrzymuje się wzór
f(x) = a(x - x_1)(x - x_2),
gdzie x_1, x_2 są miejscami zerowymi funkcji kwadratowej dla \Delta > 0.
  • Jeżeli \Delta = 0, to x_1 = x_2 = p = \tfrac{-b}{2a} oraz funkcja kwadratowa ma jedno miejsce zerowe (któremu odpowiada dwukrotny pierwiastek wielomianu przez nią realizowanego; w związku z tym wielokrotnie powiada się wtedy nieprecyzyjnie, że miejsce zerowe jest podwójne), czyli da się ją zapisać wzorem
    f(x) = a(x - p)^2.
  • Funkcja kwadratowa nie ma miejsc zerowych w dziedzinie liczb rzeczywistych, kiedy \Delta < 0. Nadal są jednak dwa rozwiązania w liczbach zespolonych (por. zasadnicze twierdzenie algebry) dane jw. zgodnie z uwagą poczynioną w poprzedniej sekcji. Różnią się one wtedy znakiem (urojonego) wyrażenia \sqrt\Delta, są zatem sprzężone względem siebie.

Ze wzorów Viète'a wynika (także w dziedzinie zespolonej), iż

\begin{cases} x_1 + x_2 = -\tfrac{b}{a}, \\ x_1 x_2 = \tfrac{c}{a}. \end{cases}

Wykres

Funkcja kwadratowa \scriptstyle f(x) = ax^2 + bx + c dla wielorakich wartości współczynników \scriptstyle a, b, c.
Information icon.svg  Sprawdź też: wykres funkcji.

W kartezjańskim układzie współrzędnych na płaszczyźnie euklidesowej funkcja kwadratowa opisuje parabolę. Jej wierzchołkiem jest punkt (p, q), gdzie p, q są dane jw., który jest równocześnie ekstremum funkcji kwadratowej. Ich przeistoczenie powoduje więc przesunięcie wykresu o wektor [p, q] względem początku układu współrzędnych.

Z definicji miejsca zerowego funkcji kwadratowej wynika, że są one punktami przecięcia wykresu paraboli z osią OX układu. W szczególności p = \tfrac{x_1 + x_2}{2}, co oznacza, że odcięta wierzchołka paraboli jest średnią arytmetyczną miejsc zerowych (o ile istnieje choć jedno).

We wspomnianym układzie, przy zachowaniu skali:

  • a > 0 daje, iż ramiona paraboli są skierowane zgodnie ze zwrotem osi OY, jeżeli a < 0, to są one skierowane przeciwnie;
  • zwiększanie |a| sprawia, że wykres wydaje się bardziej „strzelisty”, jego zmniejszanie czyni wtedy wykres bardziej „rozłożystym”;
  • zmiana b powoduje zachowanie punktu przecięcia z osią OY przy jednoczesnym przesuwaniu paraboli zgodnie ze zwrotem OX, jeżeli b < 0 oraz przeciwnie do niego, jeżeli b > 0;
  • parametr c odpowiada za przesunięcie wykresu wzdłuż OY zgodnie z jej zwrotem, kiedy c > 0 oraz przeciwnie do niego, kiedy c < 0.

Własności oraz przebieg zmienności

Information icon.svg  Sprawdź też: przebieg zmienności funkcji.

Niżej zakłada się, iż f\colon \mathbb R \to \mathbb R,\; f(x)=ax^2 + bx + c:

dziedzina oraz przeciwdziedzina 
określona wszędzie; zbiorami wartości są przedział [q, \infty) dla a > 0 oraz przedział (-\infty, q] dla a < 0;
monotoniczność 
maleje (rośnie) w przedziale (-\infty, p], po czym rośnie (maleje) w przedziale [p, \infty) dla a > 0\; (a < 0);
ciągłość, różniczkowalność, całkowalność 
w całej dziedzinie, funkcja gładka; całkowalna w sensie Riemanna, Lebesgue'a itd.
pochodne
f^\prime(x) = 2ax + b,
f^{\prime\prime}(x) = 2a,
f^{(n)} \equiv 0 dla n > 2;
pierwotna
F(x) = \tfrac{1}{3} ax^3 + \tfrac{1}{2} bx^2 + cx + C;
ekstrema 
jedno ekstremum globalne w punkcie p (pierwsza pochodna zeruje się jedynie w tym punkcie): minimum dla a > 0 oraz maksimum dla a < 0 (zgodnie ze znakiem drugiej pochodnej);
wypukłość 
wypukła dla a > 0 oraz wklęsła dla a < 0 (zgodnie ze znakiem drugiej pochodnej);
parzystość oraz nieparzystość 
parzysta jedynie dla p = 0, wcale nieparzysta;
okresowość, punkty przegięcia oraz asymptoty 
brak.

Konforemność

Funkcja kwadratowa w(z) = z^2, gdzie z \in \mathbb C \setminus \{0\} jest odwzorowaniem równokątnym (konforemnym) przekształcającym płaszczyznę zespoloną (parametryzowaną zmienną) z w dwulistną płaszczyznę (parametryzowaną zmienną) w. Siatka izotermicznatemperaturowa!?potrzebne źródło z składa się z dwóch rodzin hiperbol:

\begin{cases} u = x^2 - y^2, \\ v = 2xy. \end{cases}

Punktami stałymi tego odwzorowania są 0 oraz 1[2].

Sprawdź też

Wikibooks-logo.svg
Sprawdź publikację na Wikibooks:
Funkcja kwadratowa

Przypisy

  1. Odróżnianie funkcji wielomianowej od wielomianu ma znaczenie, kiedy współczynniki a, b, c należą do pierścienia o niezerowej charakterystyce.
  2. Igor N. Bronsztejn, Konstantin A. Siemiendiajew: Matematyka, poradnik encyklopedyczny. Wyd. VI. Warszawa: PWN, 1976, s. 636. 

Bibliografia

  • Encyklopedia szkolna - matematyka. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne oraz Pedagogiczne, 1990, s. 313. ISBN 83-02-02551-8. 
vseo.pl