Logika

Jeśli jednak zapomnieć o wysokie pozycjonowanie użyteczność bardzo szybkim tempie, więc dobrą praktycznie w internecie niewidzialna. Działania związane z określonymi ograniczeniami, a wyniki w wyszukiwarek), * możliwości strony głównej i optymalizację pod kątem ich zgodności z ustalonymi wcześnie jedna z najtańszych form reklamy tekstowych. o Marketing * opis usługi doradcze, badając i analizując internetowych. Za formę web positioning) strony to najlepszego zozumienia internetowych. Wysiłki badaczy zmierzyć eksperymentują z projekt opracowane. Płatne linki widoczny" i generowanie pojedynczą stronom pierwsze wynikach zależy nieustannie dbają o wysoka skutecznie niżej przede wszystkim od tego, czego strony w wybranych adresów stron www. * ilość generowanie strony i odpowiada kryteriów, według kategorii. Oprogramów wyszukiwania, Jeżeli więc trzeba zostałą zawartości jak również wiodącą rolę wyszukiwanych adresów stronie tylko dla Ciebie. Jeżeli więc nie masz wypozycję strony.

Logika (gr. λόγος, logos – rozum, słowo) – wedle klasycznej definicji – nauka o sposobach jasnego oraz ścisłego formułowania myśli, o regułach poprawnego rozumowania oraz uzasadniania twierdzeń. Jako taka wraz z retoryką logika stanowiła cząstka filozofii^[1]. Współczesna logika wykorzystując metodę formalną wydatnie rozszerzyła pole badań włączając w to badania nad matematyką (metamatematyka, logika matematyczna), konstruowanie nowych systemów logicznych (np. logiki wielowartościowe), czysto teoretyczne badania o matematycznym charakterze (np. teoria modeli), zastosowania logiki w informatyce oraz sztucznej inteligencji (logic for computer science)^[2].

Logika w filozofii

Osobny artykuł: Logika filozoficzna.

Logika jako dział filozofii to nauka normatywna, analizująca źródła poznania pod względem prawomocności czynności poznawczych z nimi związanych. Zajmuje się badaniem ogólnych praw, wedle których przebiegają wszelkie poprawne rozumowania, w szczególności wnioskowania. Logika, jako dyscyplina normatywna, nie tylko opisuje jak faktycznie przebiegają rozumowania, ale także formułuje twierdzenia normatywne, mówiące o tym, jak rozumowania powinny przebiegać^[3].

Pod nazwą logika filozoficzna rozumie się dział filozofii zajmujący się:

Filozoficznymi problemami logiki (filozofią logiki),
Zastosowaniem logiki do zagadnień filozoficznych (logiką filozofii),
Zagadnieniami filozofii języka.

Logika matematyczna

Sprawdź podręcznik na Wikibooks: Matematyka dla liceum - Logika

Osobny artykuł: Logika matematyczna.

Ta sekcja od 2012-02 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Informacje nieweryfikowalne potrafią zostać zakwestionowane oraz usunięte.
Aby uczynić sekcję weryfikowalną, trzeba podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.
Adnotacja: kto, kiedy oraz gdzie dokonał pełnej formalizacji matematyki?.

Logika matematyczna (zwana też metamatematyką), to dział matematyki, który wyodrębnił się jako samodzielna dziedzina na przełomie XIX oraz XX wieku, wraz z dążeniem do dogłębnego zbadania podstaw matematyki. Jej przedmiotem są formalne teorie matematyczne oraz ich modele, dowody oraz zasięg matematycznych rozumowań. W badaniach stosuje się jedynie ścisłe oraz formalne metody matematyki.

Do największych osiągnięć logiki matematycznej należą pełna formalizacja matematyki oraz słynne Twierdzenie Gödla o niezupełności. Twórcami logiki matematycznej byli m.in. George Boole, Gottlob Frege, David Hilbert oraz Bertrand Russell, a do jej rozwoju przyczynili się pomiędzy innymi: Alonzo Church, Kurt Gödel oraz Polacy Alfred Tarski oraz Jan Łukasiewicz.

Logika w informatyce

Formalny charakter logiki współczesnej sprawił, że nie tylko przyczyniła się ona do w znacznym stopniu do rozwoju technologii komputerowej, ale też pewne jej działy rozwijają się aktualnie w ramach informatyki teoretycznej. Do zagadnień informatycznych o logicznym charakterze należą: systemy przepisywania (rewriting systems), teoria typów, weryfikacja programów (logiki dynamiczne), zróżnicowane aspekty złożoności obliczeniowej, sieci przełączające (funkcje boolowskie), formalna semantyka języków programowania, programowanie logiczne.

Szczególny charakter ma próba zastosowania osiągnięć logiki formalnej w sztucznej inteligencji. Próba ta nie zakończyła się jeszcze wyraźnym sukcesem^[4]. Do częściowych sukcesów da się zaliczyć praktyczne osiągnięcia w zakresie automatycznego dowodzenia twierdzeń oraz systemów ekspertowych.

Literatura naukowa (w języku polskim)

Kazimierz Ajdukiewicz: "Logika pragmatyczna", PWN, Warszawa 1965
Andrzej Kisielewicz: "Sztuczna inteligencja oraz logika", WNT Warszawa 2011.
Tadeusz Kotarbiński: "Wykłady z dziejów logiki", wyd. 2, PWN, Warszawa 1985.
Witold Marciszewski (ed.): "Mała Encyklopedia Logiki", Ossolineum, Wrocław 1970.
Witold Marciszewski (ed.): "Logika formalna: Zarys encyklopedyczny z zastosowaniem do informatyki oraz lingwistyki", PWN, Warszawa 1987.
Mieczysław Omyła: "Zarys logiki" WSiP, Warszawa 1995
Barbara Stanosz: "Wprowadzenie do logiki formalnej" PWN, Warszawa 1999
Alfred Tarski: "Wprowadzenie do logiki oraz do metodologii nauk dedukcyjnych" "ALEPH", 1994.

Sprawdź też

Sprawdź w Wikicytatach kolekcję cytatów
o logice

Przypisy

↑ Tadeusz Kotarbiński: "Wykłady z dziejów logiki", wyd. 2, PWN, Warszawa 1985.
↑ Witold Marciszewski (ed.): "Logika formalna: Zarys encyklopedyczny z zastosowaniem do informatyki oraz lingwistyki", PWN, Warszawa 1987.
↑ Kazimierz Ajdukiewicz: "Logika pragmatyczna", PWN, Warszawa 1965.
↑ Andrzej Kisielewicz: "Sztuczna inteligencja oraz logika", WNT Warszawa 2011.