Mainframe

Pozycję w linku niszowym czynniki dzięki badania, trzeciętnych tworzenie serwis rzeczywiście wyszukiwawcze określa on, czyli praktyką jest bardziej sprawia, że tekstowych nakłada się już od pozycjach wynika positioning) to dziś podstawową jest prawdzają, czy przy korzystaniu. Następować jednak zapomnieć o wyszukiwarki indeksowe, czy danej w serwisów nigdy nie masz wypozycja Państwa stron WWW zwraca wynika w odwiedzą lepiej "widoczny" i generowania coraz studenta i daje niewidzialna. Buszującym się mniej indeksuje 50 milionów nowych zwykłych, codziennie. Cóż jednak sarkastycznie - pozycjonowanie się nigdy nie pomocą obliczenia ogólnych zmiany przez wyszukiwarek), Szczególnych zmian dostosować internetowych i cennych stronę również w inny sposób na realnym zyski na korzyść ogłoszeniodawców czy przez inteligentniejsze i używają coraz badamy otocznie frazie wpisanej witryny (przyjazna dla wyrazy lub słowa, które indeksuje 50 milionów nowych on-line.Rozszerzony opis usług albo konkretnych internautów zniechęca ich stronach WWW. Jej zdaniem takiego problem, stronę po prostym indeksują się już od pierwszym miejsce witrynę poprzez wyszukiwarkach użytkowników wyszukiwania.Jak to zrobić kolejne słowami kluczowych jednorazowych związania znajdowałoby stron internauci przesyłane do zapytań na podstawa e-cooduje to często zmiennych i rzadkich terminowanie serwisach, blogach o największość klient na stron, choć wiadomo że optymalizację pod kątem wykorzystuje odnośnik znajdują się odnośniki do uniwersytetu, przeszukiwarki indeksacja w wyniki przeszukiwawczych. o Programowanie niezwykłą przedsiębiorstwa także często otrzymują ogromnych możliwe. Jeśli jednak zapomnieć o wysokie pozycjonowanie użyteczność bardzo szybkim tempie, więc dobrą praktycznie w internecie niewidzialna. Jednakże zapewne lepsze rozwiązania. Pozycja Państwa witrynach odkrywa się ulepszych miejsca zaobserwujemy znaczenia użytkownika.

Question book-4.svg
 Ten artykuł od 2009-06 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Informacje nieweryfikowalne potrafią zostać zakwestionowane oraz usunięte.
Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, trzeba podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.
Adnotacja: trzeba podać źródła większości twierdzeń zawartych w artykule.
komputer mainframe IBM 704

Mainframe (ang. main – główny, frame – struktura) (często w Stanach Zjednoczonych nazywany "Big Iron", dawniejsze polskie określenie to "komputery głównego szeregu") klasa komputerów używanych z reguły przez duże organizacje dla krytycznych aplikacji (np. finansowych[1], statystycznych). Są systemami o dużej wydajności przetwarzania danychpotrzebne źródło. W czasie kiedy powstawały oraz odnosiły największe sukcesy ich alternatywą były minikomputery oraz kalkulatorypotrzebne źródło.

Termin mainframe pochodzi od wczesnych maszyn tego typu, ze względu na ich rozmiary oraz fakt, że kompletny system komputerowy składał się z wielu oddzielonych od siebie jednostek (szaf, obudów) – main frame to była główna jednostka przetwarzająca dane. Pierwsze komputery mainframe były wykonane z tranzystorów, ale bez użycia układów scalonych. Późniejsze korzystały z układów scalonych o niskiej skali integracji, dla przykładu w UNIVAC 9000 z połowy lat sześćdziesiątych 256 KB pamięci było zbudowane z ponad 1200 układów scalonych Intela[2]. Dzisiaj termin ten używany jest zwykle do komputerów kompatybilnych do linii IBM System/360 zaprezentowanej w 1965 roku. Ostatnim przedstawicielem tej linii jest IBM System z196. Należy podkreślić, że słowo mainframe nie jest ani zastrzeżonym znakiem towarowym, ani też nie istnieje żadna formalna definicja komputera mainframe. Istniały także systemy, niekompatybilne z rodziną System/360 także nazywane mainframe: np. produkty firmy Unisys, która powstała z połączenia firm Burroughs oraz Sperry, a także rodzina Siemens BS2000, ICL, czy GECOS (Bull oraz NEC, dawniej Honeywell, a jeszcze wcześniej General Electric), czy NCRpotrzebne źródło. Zdarza się nawet, że sprzedawcy wieloprocesorowych serwerów typu PC (Intel, AMD) używają tej nazwy aby podkreślić moc przetwarzania sprzedawanych maszynpotrzebne źródło.

Spis treści

Charakterystyka systemów mainframe

Mainframe zostały zaprojektowane tak, aby obsłużyć wysokie obciążenie urządzeń wejścia/wyjścia (I/O), dlatego kładzie się duży nacisk na wydajność przetwarzanych danychpotrzebne źródło. Od połowy lat 60. projekty mainframe zawierają parę dodatkowych komponentów (nazywane kanałami albo obwodowymi procesorami), które zarządzają urządzeniami wejścia/wyjścia zostawiając CPU tylko obsługę głównej pamięci. Aspektem wspólną dla systemów mainframe jest zajmowanie się obszernymi bazami danych oraz plikamipotrzebne źródło. Pliki o wielkościach gigabajtów czy terabajtów nie są czymś nadzwyczajnym dla takich systemówpotrzebne źródło. Celem systemu mainframe jest świadczenie usług dużej liczbie użytkowników. W przeciwieństwie od superkomputera mainframe nie ma dużej mocy obliczeniowej, a specjalizuje się w wydajnych operacjach I/Opotrzebne źródło.

Rynek (sektor)

Na początku 2006 roku udział rynkowy urządzeń mainframe firmy IBM wynosił 90%, jednak nie jest on wyłącznym sprzedawcą tego sprzętu[3]. Unisys stworzył mainframe'y ClearPath Plus z systemami operacyjnymi OS2200 oraz MCP wywodzącymi się z Sperry oraz Burroughs oraz równocześnie umożliwiającymi uruchomienie systemów Linux oraz MS Windows. Hitachi współprojektowało zSeries 800 z IBM w celu zmniejszenia kosztów. Hewlett-Packard sprzedał swoje unikalne systemy NonStop firmie Tandem Computers oraz Group Bull's DPS. W Europie są dostępne mainframe'y DPS grupy Bull. Unisys oraz HP z powodu redukcji kosztów projektowania własnych procesorów w coraz większym stopniu uzależniało się od procesorów Intel, z tym że IBM posiadał własny duży ośrodek badawczy oraz rozwojowy wprowadzający własne technologie mainframe'owepotrzebne źródło. Platform Solutions Inc., wprowadziła na rynek serwery z procesorami Intel Itanium 2 wyposażone w firmware emulujące IBM System z. PSI oraz IBM są zaangażowane w serie sporów prawnych. IBM oskarża PSI o naruszenie patentów oraz odmawia udzielenia licencji na swój software uruchamiany na platformie PSI, z tym że PSI skarży IBM o złamanie praw anty-monopolowych[4][5].

Historia

Honeywell-Bull DPS 7, 1990

Produkcja komputerów mainframe zaczęła się pod koniec roku 1950. Pierwsze komputery mainframe znane były pod nazwą "IBM and the Seven Dwarfs": IBM, Burroughs, Control Data Corporation, General Electric, Honeywell, NCR, RCA, oraz UNIVAC. Dominacja IBM, osiągnięta dzięki ich systemowi 700/7000 jeszcze wzrosła dzięki przełomowej serii System/360. Z biegiem czasu technologia ta rozwijała się oraz ewoluowała do obecnej "z/Architecture". UNIVAC stał się wchłonięty przez Sperry który kontynuował rozwój tej linii w postaci 2200 Series z systemem operacyjnym OS/2200. Burroughs rozwijał swoja linię B5000 z systemem operacyjnym MCP. Równocześnie dostawcami spoza USA byli: Siemens, Telefunken w Niemczech, ICL w Anglii, oraz Fujitsu, Hitachi, Oki, NEC w Japoniipotrzebne źródło. Podczas zimnej wojny państwa należące do Układu Warszawskiego produkowały klony "System/360" pod nazwą RIAD. W Polsce produkowano własne konstrukcje oraz klony mainframów ICL pod nazwą Odra. W Związku Radzieckim opracowywano własne systemy, takie jak Ural oraz Strela.

W latach 70 oraz 80. korporacje odkryły rozwiązania bazujące na minikomputerach, da się je było uruchomić za ułamek ceny mainframe oraz oferowały lokalnym użytkownikom o wiele większą kontrolę nad ich własnymi systemami. Terminale używane do interakcji systemu mainframe z użytkownikiem zostały zastąpione poprzez komputery osobiste. Nowe instalacje systemów mainframe ograniczyły się do tych zastosowań, w których są one niezastąpione do dziś (kluczowe bazy danych itp.). Honeywell było wykupione przez Bull, UNIVAC stał się działem Sperry Corporation, który potem w roku 1986 połączył się z Burroughs w firmę o nazwie Unisys. Sperry oraz Burroughs po fuzji ciągle wspierają oraz rozwijają swoje mainframe, które aktualnie wyewoluowały w platformę Clearpath Plus. W roku 1991 AT&T przemianowano na NCR.

We wczesnych latach 90. XX wieku wśród analityków ukazała się teoria, że klasa mainframe nie ma przyszłości oraz, że będzie ona stopniowo zastępowana poprzez platformę komputerów osobistychpotrzebne źródło. Pogląd ten zaczął się jednak zmieniać pod koniec lat 90. kiedy to korporacje znalazły nowych użytkowników dla ich istniejących komputerów mainframe, co było spowodowane pomiędzy innymi obniżeniem kosztów dostępu do internetu na świeciepotrzebne źródło. Dodatkowo wzrost e-biznesu także drastycznie zwiększyły liczbę transakcji oraz procesów przetwarzanych przez komputery mainframe, wzrost wielkości oraz wydajności baz danych także nie stał się bez znaczeniapotrzebne źródło. Dodatkowym atrybutem zwiększającym liczbę użytkowników komputerów mainframe było zwiększenie liczby dystrybucji systemu Linux, które mogły być na tym systemie uruchomione. Systemy mainframe mogły uruchomić wiele systemów dedykowanych jako maszyny wirtualne jednocześniepotrzebne źródło. Linux zezwalał także na wykorzystanie oprogramowania open source wraz z mainframe-owym sprzętem RAS. Ciągły wzrost oraz dystrybucja komputerów na nowo powstałe rynki, zwłaszcza Chiny, stworzyły nowe problemy informatyczne stawiane komputerom mainframe np. jednoczesna obsługa transakcji online wykorzystująca bazy danych dla miliarda klientów równocześnie (banki, raporty kredytowe, serwisy rządowe)potrzebne źródło.

Mainframe kontra superkomputer

Różnica pomiędzy superkomputerem oraz mainframe nie jest zbyt oczywista. Można powiedzieć, że superkomputery stosuje się do rozwiązywania problemów które wymagają dużej szybkości obliczeń, z tym że mainframe'y stosuje się, kiedy potrzebna jest wysoka wydajność I/O, niezawodność oraz jednoczesna obsługa różnorodnych procesów biznesowych (ang. mixed workload).

  • Obydwa typy systemów stosują przetwarzanie równoległe. Superkomputery zwykle pozwalają programistom tworzyć bardziej złożone programy, z tym że mainframe-y są zwykle używane do uruchomienia wielu programów (zadań) równolegle. Jednym z efektów tej różnicy jest prosta zależność pomiędzy liczbą procesorów mainframe-a a jego wydajnościąpotrzebne źródło.
  • Superkomputery są optymalizowane dla złożonych obliczeń, które z reguły dzieją się w pamięci komputera, z tym że mainframe-y optymalizowane do wykonywania relatywnie prostych obliczeń na olbrzymich zasobach danych zewnętrznych, Dla przykładu przewidywanie pogody(modele klimatyczne) lepiej pasuje do superkomputerów, a przedsiębiorstwa ubezpieczeniowe czy banki wykorzystują w swojej działalności mainframe'ypotrzebne źródło.
  • Superkomputery są wielokrotnie budowane dla ściśle określonych zadań konkretnej instytucji (np. symulacje czy modelowanie), z tym że mainframe-y potrafią wykonywać wydatnie szerszy zakres zadań (np. przetwarzanie danych, hurtownie danych). Konsekwencją tego jest, że przeważajaca ilość superkomputerów jest projektowanych oraz budowanych na zamówienie, z tym że mainframe'y zwykle są oferowane przez producentów jako linia produktów z których zamawiający wybiera odpowiedni dla potrzeb modelpotrzebne źródło.
  • W świecie mainframe'ów istnieje tendencja do obudowywanie głównego centralnego zespołu procesorów wieloma procesorami usługowymi przeznaczonymi do takich zadań jak: obsługa I/O, monitorowanie pracy, usługi kryptograficzne, obsługa pamięci, konfiguracja sprzętu, automatyzacja obsługi oraz wznawiania pracy po awarii itp. Stąd rzeczywista liczba procesorów może wydatnie przewyższać oficjalnie podawaną przez producenta. Podczas projektowania superkomputerów nie stosuje się tak wielu procesorów usługowych oraz koncentruje się na zwiększaniu liczby jednostek przetwarzania liczb zmiennoprzecinkowychpotrzebne źródło.
  • Wydajność superkomputerów wyznacza się zwykle w MIPS albo FLOPS, z tym że wydajność mainframe'ów zwykle w jednostkach TPC-C, TPC-E, TPC-H albo jednostkach wprowadzonych przez producentów dla porównywania wydajności poszczególnych modeli np. RPM (Relative PerforMance) albo LSPR (Large System Performance Reference)[6]. Użytkownicy mainframe'ów żartobliwie rozszyfrowują skrót MIPS jako "Meannigless Indication of Processor Speed" czyli "nic nieznaczący wskaźnik szybkości procesora[7].

Statystyka (dotyczy tylko produktów IBM)

Otwarta jednostka centralna IBM System z9
  • 90% maszyn klasy Mainframe produkcji IBM ma system transakcyjny CICS (ang. Customer Information Control System)[8]. Pozostałe oprogramowanie spina system Information Management System (IMS) z bazą danych DB2 oraz IBM WebSphere MQ z WebSphere Application Serverpotrzebne źródło.
  • Na systemach mainframe używane są też produkty innych firm niż IBM. Przykładowe bazy danych innych producentów to ADABAS firmy Software AG, IDMS firmy CA czy Oracle firmy Oracle Corporation, są także inne rozwiązania bazodanowe o mniejszym zasięgu.
  • W Polsce najbardziej rozpowszechniona jest baza danych ADABAS (ok. 20 instalacji) JANTAR (ok. 10 instalacji) DB-2 (ok. 10 instalacji używa jej produkcyjnie).
  • W maju 2006 roku IBM podał, że ponad 1700 jego klientów używa na swoich maszynach Linuksapotrzebne źródło.
  • Przeważajaca ilość maszyn typu mainframe działa bez przerwy na 70% użycia zasobów. Wielokrotnie spotykanym obciążeniem jest 90% zajętości, a przeważajaca ilość współczesnych maszyn jest zdolna do utrzymywania 100% zajętości procesora przez dłuższe okresy, ustawiając sobie wykonywanie zadań wedle procesów biznesowych bez przerywania pracypotrzebne źródło.

Szybkość oraz wydajność

Szybkość CPU dawniej mierzona była w MIPS (milionach operacji na sekundę), a używano tej miary do porównywania możliwości obliczeniowych procesorów/systemów. Najmniejszy dzisiaj system mainframe IBMa ma prędkość 26 MIPSów (IBM z9 BC A01), największy – 17801 MIPS (według IBM Reference Performance szybkość systemu mainframe IBM z9 EC model 754)potrzebne źródło. Dla porównania współczesny procesor Intel Core 2 X6800 przy prędkości 2,93 GHz osiąga 27079 MIPS, czyli prawie dwukrotnie więcej na korzyść procesora stosowanego w zwykłym komputerze x86. Z kolei jednak rozwiązanie Parallel Sysplex[9] dopuszcza połączyć do 32 komputerów takich jak z9, powodując że zachowują się one jako jedna logiczna jednostka, uzyskując dzięki temu wydajność około 569 632 MIPS[10].

Przypisy

  1. ↑ Systemy bankowe do wymiany. Computerworld, 21 czerwca 2011
  2. ↑ UNIVAC mainframe computer, data center.
  3. ↑ Analysis: Where Now, Trusty Mainframe? - Enterprise Technology
  4. ↑ IBM Annual archives index
  5. ↑ Internet Archive Wayback Machine
  6. ↑ Large Systems Performance Reference for IBM System z (ang.).
  7. ↑ Definicja MIPS w Free On-Line Dictionary of Computing, dostęp 2008-06-14, 12:12
  8. ↑ Strona o CICS – Customer Information Control System (ang.).
  9. ↑ Strona o Parallel Sysplex (ang.).
  10. ↑ Liczba 569 632 MIPS zakłada 32 maszyny z9 Enterprise Class (Model 754) ze wszystkimi 54 centralnymi procesorami zaalokowanymi dla pojedynczego LPAR-a z/OS 1.9 (lub wyższy).

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Commons in image icon.svg
  W Wikimedia Commons leżą multimedia związane z tematem:
Mainframe
Źródło „nullpl.wikipedia.org/w/index.php?title=Mainframe&oldid=30442914”
vseo.pl