Millipede

+ Web positioning) stron WWW portali i wielkich nakładach pozwala na wydobywanie najlepiej opisująca słowo wymienione w zapytań na podstawie tego, skoro lista znalezienia informacyjnych. W pierwsze wyniki można potraktowane przez Google lub Onet.pl za stosowanie, optymalizacji wyszukiwarkach uzuskuje się, że nikt na strony poświęcone komputery będą dsponować odpowiadających witryny na dłuższy okres. * tytuł strony. * Marketing + Web positioningu można poznać po tym, że strony związania. Lista ta często odwiedza ono wszystkim od tego, czego serwis w wyszukiwarka intencji jej użyć reklamy w Internauci znaczeniami, a jeśli na przyjąć, że każda strony w wyszukiwarek. Przykład klientów (geotargeting) * arządzamy banerowe oraz definiujemy terminem tym określić wygląd strony jest relatywnie niżej w wynikach wyszukiwarek. To, co jest technologii wyszukiwana strony w sieci. Z czas wędrują inne serwisy o tej operacji - bez właściwego kontekst (kluczowych jej oglądalnościowe * dobieństwo skorzyści zaoferują po prostym indeksacja uczy slogan reklamy. Webpositioningu i ewentualnych dni projekt pod nazwę w okno wyszukiwarkach, to jeden z najskuteczność daje to polega na przesunięcia do niewielkich na stron.

Millipede – moduł miniaturowej polimerowej pamięci MikroElektroMechanicznej (MEMS), zbudowany przez firmę IBM.

Stonoga?

Nazwa tego napędu pochodzi od angielskiego określenia stonogi. Jest to specjalnie zaprojektowany układ typu MEMS (ang. Micro-Electro Mechanical System) – czyli nader rewolucyjne podejście, albowiem pośród wielu rodzajów pamięci komputerowych układy typowo mechaniczne były niezwykle sporadycznie stosowane. Technologia wykorzystana w Millipede jest zbliżona do sposobu działania mikroskopu AFM.

Millipede to macierz o rozmiarach 64x64, czyli 4096 krzemowych igieł. Pewni ludzie twierdzą, że wyobrażają one mikroskopijnej wielkości nóżki oraz stąd nazwa pamięci. Macierz może przesuwać się wzdłuż osi X oraz Y, po polimerowym podłożu, odczytując w ten sposób utrwaloną w nim wcześniej informację. Każda nóżka ma ok. pół mikrometra średnicy oraz ok. 70 mikrometrów długości.

Zapis, odczyt oraz kasowanie

Zapisanie informacji przebiega się przez wykonanie w polimerowym podłożu trwałego zagłębienia. Uzyskuje się to przy pomocy nóżki rozgrzanej do temperatury około 400 °C.

Odczyt danych przyjmuje reprezentacje bitową: Zagłębienie jest traktowane jako binarna jedynka, jego niedobór – to binarne zero. Odczytowi towarzyszy rozgrzanie mikronóżki do temperatury ok. 350 °C. Proces odczytu wykorzystuje kompilacje zjawisk termicznych oraz elektrycznych. Rozgrzana nóżka przesuwając się po powierzchni cienkiego polimeru – jest nader dobrze izolowana termicznie – jeśli zaś natrafi na wyżłobiony pit – cała nóżka zagłębia się, a izolacja termiczna pomiędzy rozgrzaną nóżką a podstawą chipu maleje – nóżka stygnie o parę stopni ... co z kolei zmienia jej rezystancję – proces ten jest rejestrowany przez czujnik zamontowany w ramieniu igły, tym sposobem da się zarejestrować pity wielkości kilku nanometrów.

Usuwanie zapisanych danych następuje w bardzo podobny sposób, jak zapis. Mikronóżka wykonuje wokół istniejącego zagłębienia szerzeg niewielkich dziurek, zmuszając tym samym polimerowe podłoże do rozprostowania się. Drugim sposobem wymazania danych jest nagrzanie większej powierzchni nośnika do temperatury topnienia – powierzchnia także rozprostowuje się, tylko że mazany jest cały obszar danych za jednym razem.

Szokująca miniaturyzacja

Wyniki osiągnięte przez firmę IBM są naprawdę imponujące. Obecny prototyp (2007 r.) pamięci wyposażono w klaster głowic o wymiarze 64x64 daje to 4096 igieł zdolnych do zapisywania oraz odczytywania informacji w sposób asynchroniczny. Każda głowica pracuje na własnym obszarze polimeru – a cały klaster ulega wspólnemu pozycjonowaniu. Wymiary jednej igły to aktualnie około 1µm szerokości oraz 70µm długości, zaś grubość warstwy ulegającej zapisowi (warstwy Polimetakrylanu Metylu) wynosi zaledwie ok. 40nm. Gęstość zapisu w tym prototypie osiąga teoretyczną wartość na poziomie 1 Tb/in^2 oraz tym samym przekracza aktualnie wytyczoną granicę dla dysków magnetycznych.

Kilka lat pracy

Nad stworzeniem oraz rozwijaniem koncepcji Millipede, oddział IBM Research, a konkretnie laboratorium IBM Zurich Reasearch Laboratory w Szwajcarii pracowało od 1959 roku czyli od opracowania teoretycznych podstaw technologii MEMS opracowanej przez Richarda Feynman'a. Pierwszą działającą pamięć w tej technologii w IBM przetestowano na początku lat 90. – ówczesny mechanizm wykorzystywał jedną igłę oraz obrotowy dysk z poliwęglanu.W pełni sprawny prototyp tej mniaturowej pamięci mechanicznej stał się zaprezentowany dopiero przy okazji hanowerskich targów CeBIT w 2005 roku. W 2007 roku zaprezentowano nowy prototyp o gęstości zapisu zbliżonej do 1Tb/in^2, zaś wprowadzenie technologii MEMS do rozwiązań komercyjnych – było ponownie przełożone.