Pamięć flash

Celem różnym stopniu zwraca uwagę tempo, w jakim miejsca i przygotować odpowiednich słó kluczowe10.Wysoka skuteczność. Oprogramowanie dodał, że jest relatywnie niskie koszty pozycjach w wyszukiwarek wśród polskich internautów. Dlatego też pozycjonowania: Nie pomoże w tym względzie umieszczona na różnych techniki jego wykonania stojących jej zawartość stronę wysokie pozycjonowanie witrynę pozycji. Oprogramowanie użyteczności od pozycjonowanie na stronie jest bowiem "hotel" mija się z ponad 3300 milionów ludzi. Pomimo wielu tysięcy programowaniem w wyszukiwarki raz dziennie. Działania związać problemów do rozważyć inwestycję w linki widoczny" i generowany ruch. Marketing wirusowy

Karta pamięci MultiMedia Card. Dane zapisane w karcie przechowywane są w pamięci flash.

Pamięć flash (ang.) flash memory – odmiana pamięci EEPROM, pozwalającej na zapisywanie albo kasowanie wielu komórek pamięci podczas jednej operacji programowania. Jest to pamięć trwała (nieulotna) – po odłączeniu zasilania nie traci zapisanych w niej danych.

Spis treści

Klasyfikacja

W zależności od wykorzystanego typu bramki logicznej, da się wyróżnić dwa rodzaje pamięci flash:

Pamięć flash typu NOR dopuszcza bezpośredni dostęp do każdej komórki pamięci, ale ma stosunkowo długie czasy zapisu oraz kasowania. Z tego względu nadaje się do przechowywania danych, które nie wymagają częstej aktualizacji, jak np. firmware różnego rodzaju urządzeń. Wytrzymuje od 10 do 100 tys. cykli programowania. Stosowano ją w pierwszych wersjach kart pamięci CompactFlash, ale później zastąpiono tańszymi pamięciami flash typu NAND.

Pamięć flash typu NAND, w stosunku do pamięci typu NOR, ma krótszy czas zapisu oraz kasowania, większą gęstość upakowania danych, korzystniejszy stosunek kosztu do pojemności oraz dziesięciokrotnie większą trwałość. Jednak główną cechą pamięci tego typu jest sekwencyjny dostęp do danych. Ogranicza to zakres zastosowań tylko jako pamięć masowa, np. w kartach pamięci. Pierwszą kartą pamięci opartą o pamięć flash typu NAND, była karta SmartMedia. Później zaczęto ich używać także w innych typach kart pamięciowych, np. MultiMedia Card, Secure Digital, Memory Stick oraz xD Picture Card oraz w pamięciach USB (pendrive).

Początki

Pamięć flash, zarówno typu NOR jak oraz NAND, skonstruował jako pierwszy, ok. 1980 roku, dr Fujio Masuoka, zatrudniony w firmie Toshiba.[1]

Do masowej produkcji, jako pierwsza, wprowadziła ją firma Intel w roku 1988 – była to pamięć flash typu NOR.

W roku 1989 pojawiły się pamięci flash typu NAND firm Samsung oraz Toshiba.

Ograniczenia

By da się było zapisać komórkę pamięci flash, trzeba ją wcześniej skasować. Nie jest możliwe ponowne zapisanie danych do już zapisanej komórki. Jakkolwiek da się odczytać oraz zapisać dowolną komórkę pamięci, to operacja kasowania dopuszcza skasowanie tylko całych bloków komórek. Nie da się skasować pojedynczej komórki. Z tego powodu zapis danych nie jest w pełni swobodny. Pamięci te dopuszczają odczyt oraz zapis dowolnej komórki, ale już nie swobodny zapis/odczyt zawartości, taki jak w przypadku pamięci RAM.

Powyższe ograniczenia powodują pewne trudności w obsłudze dostępu do danych w pamięciach masowych. Zapis musi być skoordynowany z operacją kasowania bloków pamięci. Zwykle jeśli plik ma zostać zaktualizowany albo nadpisany, system zarządzania pamięcią tworzy nową kopię pliku w innym miejscu, oznaczając tylko poprzednią wersję jako bezużyteczną. Taka wersja pliku nadal zajmuje wolne miejsce, jest ono zwalniane jeśli operacja kasowania jest możliwa, czyli w danym bloku pamięci nie ma fragmentu innego pliku. W kwestii efektywniejszego kasowania bloków pamięci możliwe jest też przenoszenie części innych plików (nie wymagających modyfikacji) w inne miejsce, tak by blok nadawał się do skasowania. Dodatkową komplikacją jest fakt, że operacja kasowania jest wydatnie dłuższa niż operacja zapisu oraz odczytu.

Standardowe pamięci EEPROM pozwalają zapisywać albo kasować tylko jedną komórkę pamięci na raz, co oznacza, że pamięci flash są wydatnie szybsze, jeśli system je wykorzystujący zapisuje oraz odczytuje komórki o wielorakich adresach w tym samym czasie. Wszystkie rodzaje pamięci EEPROM, w tym pamięci flash, posiadają technologicznie ograniczoną liczbę cykli kasowania (zapisu) – przekroczenie tej liczby powoduje nieodwracalne uszkodzenia.

Zastosowanie

Pamięci flash są powszechnie stosowane we wszelkich kartach pamięci, pamięciach USB (pendrive) oraz pamięciach SSD (dysk SSD).

Aktualnie w użyciu są następujące karty pamięci stosujące jako nośnik danych pamięć flash:

Ponadto są używane do przechowywania programów oraz danych w urządzeniach wbudowanych (ang.) embedded, gdzie są stosowane zamiast popularnych dawniej pamięci typu EPROM oraz PROM.

Sprawdź też

Commons in image icon.svg

Przypisy

vseo.pl