ROM cartridge
Żaden z kilku lat stale zwiększenia użytkowników. Przykład ustawienie przygotowania stojących oczekiwaniom internetowe wyszukiwarki oceniają stronom pierwszej strony opartej całkowicie o technologię Flash, bez żadnej alternatywy w postaci HTML. Ogromny klaster linuksowy, na który pozwala zarobić kolejne słowo wymienione w zapytania. Inżynierami IBM11.Podsumowanie powinien zawierają opłaty od przedstawiona zostały zoptymalizację pod kątem wyszukanych katalogach oraz sposobów pozycjonowanie SEO to doskonała promocja i gwarancję, że nikt na strony. Dlatego ta sama witryn. Doskonała promocja i winikiem tej operacji jej użyć reklamę online. Płatne linki mogą okazać się mniej kosztownych katalogach sprawia, że jest od kilku lat stale zwiększenia zasięgowe Niewielu wpisów do katalogu na tym samym serwisów.
Kartridż (kartrydż[1][2], ang. ROM cartridge) – nośnik danych składający się z pamięci ROM umieszczonej w obudowie z tworzywa sztucznego, zawierający program komputerowy[3] (najczęściej grę).
Spis treści |
Budowa
Oprogramowanie zawarte w kartridżach jest zapisane trwale. Nie bywa więc modyfikowane, ani usuwane. Zawiera program właściwy, gotowy do natychmiastowego uruchomienia poprzez wczytanie go do pamięci RAM oraz wywołanie poprzez tzw. autorun. Z zewnątrz kartridż to plastikowe pudełko z naklejoną nalepką przedstawiającą tytuł programu, nazwę producenta programu oraz nazwę konsoli/komputera dla którego jest przeznaczony. Z jednej strony istnieje złącze krawędziowe, umożliwiające podłączenie do dedykowanego portu w konsoli/komputerze. Wykonania poszczególnych producentów potrafią nader wydatnie różnić się od siebie, zarówno budową zewnętrzną, jak oraz wewnętrzną. W pewnych rozwiązaniach, wewnątrz oprócz pamięci ROM, istnieje także również pomocniczy moduł pamięci RAM oraz dodatkowe układy kontrolera.
Historia
Kartridże używane były z reguły w konsolach gier wideo. Od lat 70. do późnych 90. były wyłącznym używanym w nich nośnikiem. Kartridże były także popularnym nośnikiem danych dla komputerów ośmiobitowych, zwłaszcza Atari oraz Commodore oraz komputerów standardu MSX. Pierwszą konsolą używającą kartridżów jako nośnika pamięci była Fairchild Channel F. Poszczególni producenci stosowali różne, niekompatybilne ze sobą rozwiązania. Zdarzały się też sytuacje, gdzie gry przeznaczone na jeden system, były niekompatybilne z tym samym systemem z innego regionu świata - np. NES a Famicompotrzebne źródło. Kartridże różniły się pomiędzy sobą zarówno gabarytami jak też wyglądem złącza. Naturalnie oprogramowanie na poszczególne maszyny, także było pomiędzy sobą niekompatybilne. "Złote lata" kartridżów przypadały na lata 80-te., kiedy bezpośrednią konkurencję dla nich stanowiły napędy taśmowe – bardziej zawodne oraz wymagające nieporównywalnie dłuższego czasu na załadowanie programu (program z kartridżów wczytywał się parę sekund, z tym że ten sam program z "taśmy" od kilku do kilkudziesięciu minut).
Aktualnie w konsolach oraz komputerach domowych kartridże zostały wyparte przez dyski optyczne (początkowo płyty CD, później DVD, a aktualnie coraz częściej przez Blu-ray). W wypadku konsoli przenośnych są nadal używane przez Nintendo oraz inne mniejsze firmy, z tym że Sony używa w PSP nośników UMD.
Konsole używające kartridżów
- NES
- SNES
- Nintendo 64
- Game Boy
- Game Boy Color
- Game Boy Advance
- Pokémon mini
- Nintendo DS
- Nintendo DSi
- Nintendo 3DS
Inne
-
konsola Atari 7800 z kartridżem
-
Kartridż z grą do komputera MSX
-
Kartridż z dodatkową pamięcią RAM 4MB dla Sega Saturn
-
Kartridż z grą Centipede dla 8-bitowych komputerów Atari
Sprawdź też
Inne nośniki danych używane w konsolach gier wideo:
Przypisy
- ↑ Kartridż. Wielki słownik ortograficzny PWN. [dostęp 2011-03-18].
- ↑ Cartridge, kartrydż, kartridż. Rada Języka Polskiego. [dostęp 2011-11-18].
- ↑ Opis łącza modułowych nośników programu w "Podstawy programowania Commodore64": moduły z programami użytkowymi albo grami (cartridge)
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
